ΟΗΕ: Πρόοδος για τα χαμηλότερα εισοδήματα, αλλά επίμονες παγκόσμιες ανισότητες

Η εικόνα για τις παγκόσμιες ανισότητες παραμένει αντιφατική: σε αρκετές χώρες τα εισοδήματα των χαμηλότερων στρωμάτων αυξάνονται ταχύτερα από τον εθνικό μέσο όρο, όμως το μερίδιο της εργασίας στο συνολικό εισόδημα δεν έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2015. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία του ΟΗΕ για τον Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης 10.

Πού καταγράφεται πρόοδος

Σύμφωνα με την τρέχουσα αποτύπωση του ΟΗΕ, σχεδόν έξι στις δέκα χώρες με διαθέσιμα στοιχεία εμφάνισαν «pro-poor growth»: το εισόδημα ή η κατανάλωση του χαμηλότερου 40% του πληθυσμού αυξήθηκε ταχύτερα από τον εθνικό μέσο όρο.

Παράλληλα, στοιχεία από 109 χώρες δείχνουν ότι έξι στις δέκα περιόρισαν το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από το μισό του διάμεσου εισοδήματος. Η πρόοδος όμως δεν είναι ομοιόμορφη. Στο μεταπανδημικό δείγμα 93 χωρών, το 13% του πληθυσμού βρισκόταν κάτω από αυτό το σχετικό όριο, ενώ στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική το αντίστοιχο ποσοστό έφθανε το 20%.

Το μερίδιο της εργασίας παραμένει χαμηλότερο

Το παγκόσμιο μερίδιο του εισοδήματος από εργασία διαμορφώθηκε στο 52,6% το 2025, μειωμένο κατά 0,4 ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με το 2015. Ο συγκεκριμένος δείκτης μετρά ποιο μέρος του συνολικού εισοδήματος κατευθύνεται σε μισθούς και άλλες αμοιβές εργασίας.

Η μεταβολή δεν αποδεικνύει από μόνη της τι προκάλεσε την ανισότητα σε κάθε οικονομία. Δείχνει όμως ότι η βελτίωση ορισμένων δεικτών ανάπτυξης δεν συνεπάγεται αυτόματα μεγαλύτερο μερίδιο για την εργασία.

Τράπεζες πιο ανθεκτικές, κοινωνικά χάσματα ακόμη ορατά

Στον χρηματοπιστωτικό τομέα, ο ΟΗΕ καταγράφει ενίσχυση της ανθεκτικότητας. Για περισσότερες από 120 χώρες, ο διάμεσος δείκτης κεφαλαίων Tier 1 αυξήθηκε στο 17,09% το 2024 από 16,73% το 2023, ενώ τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια μειώθηκαν στο 2,95% από 3,47%.

Οι αριθμοί αυτοί περιγράφουν σταθερότερες τράπεζες, όχι κατ’ ανάγκη ίση πρόσβαση σε πίστωση ή ίσες οικονομικές ευκαιρίες. Για αυτό ο Στόχος 10 παρακολουθεί χωριστά το εισόδημα, τις διακρίσεις, τη μετανάστευση και το κόστος των εμβασμάτων.

Τα εμβάσματα παραμένουν ακριβότερα από τον στόχο

Στο τρίτο τρίμηνο του 2025, το παγκόσμιο μέσο κόστος αποστολής 200 δολαρίων υποχώρησε στο 6,36%, από 7,42% το 2016. Οι ψηφιακές μεταφορές ήταν φθηνότερες, με μέσο κόστος 4,59%, ενώ οι αμιγώς ψηφιακοί πάροχοι διαμορφώθηκαν στο 3,54%.

Παρά τη βελτίωση, τα κόστη παραμένουν πάνω από τον στόχο του 3% για το 2030. Η απόσταση έχει πρακτική σημασία για εργαζόμενους μετανάστες και οικογένειες που εξαρτώνται από μικρά, επαναλαμβανόμενα εμβάσματα.

Τι δεν πρέπει να συμπεράνουμε

Τα στοιχεία δεν καλύπτουν όλες τις χώρες με τον ίδιο τρόπο ούτε αναφέρονται όλα στο ίδιο έτος. Οι διαφορές στη διαθεσιμότητα δεδομένων, στις εθνικές έρευνες και στις περιόδους αναφοράς περιορίζουν τις άμεσες συγκρίσεις.

Η συνολική εικόνα είναι «μικτή»: υπάρχει πρόοδος σε επιμέρους δείκτες, αλλά παραμένουν επίμονες αποκλίσεις ανάμεσα σε περιοχές και κοινωνικές ομάδες. Η μέτρηση της ανισότητας απαιτεί επομένως περισσότερους από έναν αριθμούς και σαφή αναφορά στο δείγμα κάθε δείκτη.

Τεκμηρίωση

Τα στοιχεία προέρχονται από την επίσημη σελίδα του ΟΗΕ για τον Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης 10, όπως ήταν διαθέσιμη στις 11 Οκτωβρίου 2026. Οι αριθμοί αφορούν διαφορετικά σύνολα χωρών και έτη αναφοράς και δεν αποτελούν αιτιώδη ανάλυση για μεμονωμένες οικονομίες.